شب ... همه شب، چنین میگویم: 

طرح قامتت، در چارچوب درب، نزدیک است.

دوباره ... دلم لرزید. 

دوباره ... پوستم ترک خورد.  

دوباره ... نگاهم، مهر را یافت. 

دوباره ... روحم، اسیر عریانی لبخندی شد. 

دوباره ... عشق آمد و در من نفس کشید. 

پس از ۶ سال، اینک که بیست و چهار ساله ام ... اینک که قلبم، هفتاد سالگی را پشت سر میگذارد.

آغوشت را بگشای ... نسیمی که وزید، شرم مرا با برد.  

آغوشت را بگشای ... تا زمین زیر پای ما است.

آغوشت را بگشای ... که هرگز از این آسانتر نخواهد بود.